Veerkracht verkennen: Hoe vijf VMBO-scholen het partnerschap aangingen met de ouders van kwetsbare leerlingen tijdens de COVID19-crisis

Beknopte beschrijving van de hoofdresultaten
• Voortbouwen op een goed basiscontact met leerlingen en ouders voor de COVID-19 crisis hielp scholen om tijdens de crisis veerkrachtig vorm te geven aan educatief partnerschap in relatie tot basisvoorwaarden voor leren, thuisbetrokkenheid en communicatie. Deze scholen stonden aan het begin van de crisis in feite al één-nul voor. In de scholen die bevraagd zijn was een sterk basiscontact al in grote mate aanwezig. Het ging om scholen met een hoog percentage leerlingen afkomstig uit een APCG-gebied (Armoede Probleem Cumulatie Gebied). • Het veerkrachtig reageren van de scholen tijdens de COVID-19 crisis kwam met name tot uiting bij het vormgeven aan de basisvoorwaarden voor leren en communicatie met ouders van kwetsbare leerlingen. Scholen liepen tegen meer drempels aan bij het vormgeven aan thuisbetrokkenheid van ouders. Het was lastig om signalen op te vangen over de betrokkenheid van ouders bij het online onderwijs en daarop te reageren. • Contextfactoren die de school hielpen om tijdens de COVID-19 crisis veerkrachtig te reageren in relatie tot educatief partnerschap waren: 1) betrokkenheid binnen het schoolteam, 2) duidelijke richtlijnen en een goed uitgebouwde zorgstructuur om absenties tijdig op te merken en hier effectief op te reageren, en 3) samenwerking met externe partners. • Het externe netwerk rond de school was cruciaal om als schoolorganisatie veerkrachtig te kunnen reageren. Het veerkrachtig reageren gebeurt in samenwerking met de omgeving. • Absenties van leerlingen tijdens het (online) onderwijs vormde voor scholen vaak een eerste signaal dat wees op een gebrek aan basisvoorwaarden voor leren of een gebrek aan thuisbetrokkenheid. Mentoren en docenten speelden een belangrijke rol in het tijdig opmerken van deze signalen en het achterhalen van de oorzaak. • Feedbackloop: De resultaten laten ook zien dat de onderzochte scholen putten uit hun ervaringen van de eerste lockdown periode om in een volgende lockdown periode sneller en adequater te reageren. In onderzoek binnen andere organisatiecontexten is dit beschreven als de feedbackloop van veerkracht die ertoe leidt dat scholen leren van hun (crisis)ervaringen en veerkrachtiger worden.