Geen rechtsgeldige opzegging vanwege ontbreken uitzendbeding

Een Zuid-Afrikaanse ingenieur wordt via LinkedIn geworven door een Nederlands uitzendbureau dat gespecialiseerd is in het werven en uitzenden van (buitenlandse) technische specialisten aan haar opdrachtgevers. Hij zegt zijn vaste baan op, verhuist met zijn vrouw naar Nederland en staat zes weken later op straat omdat de opdrachtgever de opdracht beëindigt. Het uitzendbureau beroept zich op het in de arbeidsovereenkomst opgenomen uitzendbeding, maar het Hof Amsterdam maakt daar korte metten mee. De arbeidsovereenkomst spreekt van een 'temporary agency clause' en dat is naar het oordeel van het hof geen correcte vertaling van 'uitzendbeding' en daarbij is de werknemer er vooraf niet op gewezen wat dit beding inhoudt. Van een buitenlandse werknemer mag geen kennis van het Nederlandse uitzendrecht worden verwacht.

Sinds de uitzend-cao per 1 september 2023 niet langer bepaalt dat het uitzendbeding standaard van toepassing is op de arbeidsovereenkomst van de uitzendkracht, moet het telkens individueel en schriftelijk worden afgesproken. Dat schriftelijkheidsvereiste is geen formaliteit. De uitzendkracht moet uit de tekst redelijkerwijs kunnen begrijpen waarvoor hij tekent, dus dat zijn arbeidsovereenkomst direct eindigt zodra de opdrachtgever de terbeschikkingstelling beëindigt. Het enkel opschrijven van 'uitzendbeding', 'agency clause' of 'temporary agency clause' volstaat niet. De uitzendwerkgever moet de werking ervan in begrijpelijke bewoordingen uitleggen.

In zijn noot bij deze uitspraak plaatst Johan Zwemmer de strenge benadering van het schriftelijkheidsvereiste door het hof in het bredere kader van de informatieplicht van de werkgever op grond van art. 7:655 BW en de bijzondere zorgplicht jegens buitenlandse uitzendkrachten.