Arbitrage en arbeidsrecht: over de toelaatbaarheid van arbitrage als vorm van geschillenbeslechting in het arbeidsrecht

Arbitrage in het arbeidsrecht is een wat vreemde eend in de bijt. Partijen geven in arbeidsrechtelijke geschillen in de meeste gevallen de voorkeur aan de
overheidsrechter, maar soms wordt in cao's gekozen voor arbitrage vanwege de bijzondere deskundigheid van de arbiters en de mogelijkheid zelf de procedure in te richten. Bij hoger geplaatst of internationaal personeel kunnen juist de vertrouwelijkheid van de procedure of de ruimere mogelijkheden tot
tenuitvoerlegging van het arbitrale vonnis in het buitenland de doorslag geven. Arbeidsrechtelijke geschillen, zoals de kwalificatie en beëindiging van de
(arbeids)overeenkomst, zijn volgens de Hoge Raad ‘gewoon’ arbitrabel. Ook aan binding van een werknemer aan een arbitraal beding stelt de Hoge Raad geen bijzondere eisen. Het is de vraag of dat laatste zich verdraagt met de bijzondere, afhankelijke positie van de werknemer en recent is in de literatuur de vraag opgeworpen of dit verenigbaar is met artikel 6 EVRM. De auteurs bespreken in dit artikel de rol van arbitrage in het arbeidsrecht en gaan daarbij onder meer in op de arbitrageregeling, het internationale arbitragerecht en de rechtspraak van het Europees Hof voor de Rechten van de Mens.