Determination of protein synthesis on a proteomic scale

Met het ontrafelen van alle genetische informatie in het DNA lijkt het gehele bouwplan van het leven nu bekend te zijn. Het DNA bevat echter slechts informatie die voor het overgrote deel gebruikt wordt om eiwitten te maken die zeer uiteenlopende taken binnen het lichaam hebben. Het zijn de eiwitten die zorgen voor essentiële processen als energieopwekking, maar ook voor oog- en haarkleur. De hoeveelheid eiwitten wordt bepaald door twee tegengestelde processen, namelijk eiwitaanmaak (via het aflezen van genen) en eiwitafbraak. Ook bij deze processen spelen eiwitten zelf een heel grote rol. Gertjan Kramer beschrijft een nieuwe methode waarbij een artificieel aminozuur, een soort nepbouwsteen van eiwitten, gebruikt wordt om de aanmaak- en afbraaksnelheid te meten voor vele eiwitten tegelijk. Opvallend daarbij is dat in de bacterie Escherichia coli veranderingen in eiwitaanmaak soms onafhankelijk bleken van de snelheid waarmee genen worden afgelezen. Het toepassen van Kramers methode in humane cellen is veelbelovend om te ontdekken waardoor eiwitaanmaak en -afbraak beïnvloed worden. Dat is van wezenlijk belang voor het begrip van een cel, maar kan bijvoorbeeld ook inzicht geven in virusinfecties, waarbij het eiwitaanmaaksysteem van de cel misbruikt wordt.