Cognitieve gedragstherapie bij de obsessieve-compulsieve stoornis binnen de Multidisciplinaire Richtlijn Angststoornissen

In deze bijdrage wordt de positie van de cognitieve gedragstherapie binnen de Multidisciplinaire Richtlijn Angststoornissen voor de obsessieve-compulsieve stoornis kritisch beschouwd. Deze positie zal waar nodig worden verduidelijkt en aangevuld met richtlijnen die meer recht doen aan het wetenschappelijk onderzoek naar cognitieve gedragstherapie, in het bijzonder exposure en responspreventie, bij deze stoornis. Beargumenteerd wordt onder meer dat de keuze om de obsessieve-compulsieve stoornis in de DSM-5 onder te brengen bij de ‘Obsessieve-compulsieve en verwante stoornissen’ gek genoeg niet per se een logische is. Centraal staat echter het betoog dat de ‘lichte voorkeur’ die de Multidisciplinaire Richtlijn Angststoornissen uitspreekt voor psychotherapeutische boven farmacologische behandeling van de obsessieve-compulsieve stoornis, op basis van talrijke onderzoeken naar de effectiviteit en drop-out van beide behandelstrategieën een ‘duidelijke voorkeur’ zou moeten zijn.