Van wie is de Mona Lisa? Over culturele identiteit en globalisering

Kunstvoorwerpen hebben geen paspoort, maar kennelijk wel een nationaliteit. Sinds de 19e eeuw kent het recht de bescherming van het ‘nationaal erfgoed’, dat in beginsel behouden moet blijven voor het land waar het is ontstaan of waarvan de maker onderdaan was of is. Het is de vraag of dit nationalistische uitgangspunt nog houdbaar is tegen de achtergrond van de voortschrijdende globalisering en de afnemende betekenis van het begrip natiestaat. Is er tegenwoordig nog behoefte aan wetten, verdragen en Europese verordeningen die grenzen stellen aan de uitvoer van ‘nationaal’ cultuurbezit? Is de identiteit van cultuurgoederen niet per definitie universeel?