Belangenafweging in het bestuursrecht: natte vingerwerk?

Een van de kenmerken van het bestuursrecht is dat het publieke machtsuitoefening door rechters rechtvaardigt met verwijzing naar belangenafweging. Op basis van een belangenafweging wordt bijvoorbeeld eengehandicapte een scootmobiel geweigerd, worden uitkeringen gekort en horecavergunningen ingetrokken. Voor de legitimatie van deze vorm van publieke machtsuitoefening wordt het van belang geacht of de belangenafweging aanspraak kan maken op rationaliteit. Wanneer de aanspraak op rationaliteit wegvalt, is er geen reden - behalve in de vorm van de feitelijke macht van de rechter- waarom burgers de lasten van de uitkomst van een bestuursrechtelijke belangenafweging zouden moeten aanvaarden. In deze paper wordt het probleem van de mogelijke irrationaliteit van de belangenafweging in het bestuursrecht besproken in verband met het vraagstuk van (in)commensurabiliteit. De vragen die aan de orde komen zijn of de belangen in het bestuursrecht commensurabel zijn en, in het verlengde hiervan, of commensurabiliteit een noodzakelijke voorwaarde is voor de rationaltieit van bestuursrechtelijke belangenafwegingen.