Osteoclastdiversiteit

Recente klinische bevindingen tonen aan dat het skelet plaatselijk verschillend reageert op medicamenten die de activiteit van osteoclasten beïnvloeden. De ene osteoclast is dus de andere niet, terwijl daar tot voor kort nog van uitgegaan werd. Onlangs werd aangetoond dat osteoclasten in verschillende botten in vele opzichten van elkaar verschillen. Niet alleen de grootte maar ook de wijze waarop resorptie plaatsvindt, blijkt wezenlijk anders te zijn. Zo gebruiken osteoclasten van het schedeldak andere proteolytische enzymen om botmatrixcomponenten af te breken dan die van het pijpbeen en brengen ze bovendien veel meer tartraatresistent zure fosfatase (TRACP) tot expressie. Ook worden verschillende ionpompen tot expressie gebracht bij de verzuring tijdens het resorptieproces. Bij muizen die deficiënt zijn voor bepaalde eiwitten die een rol spelen bij de activiteit van de osteoclast, kunnen bepaalde botten osteopetrotisch zijn en andere niet. Functionele verschillen tussen osteoclastpopulaties bieden mogelijkheden om uiteindelijk botspecifiek te interfereren met de activiteit van deze cellen.