Wat kunnen de sociale wetenschappen leren van de geesteswetenschappen?

In zijn artikel getiteld ‘De waarheid is van ons allemaal’verdedigt Bransen de these ‘dat wij, mensen, het moeilijk hebben met de sociale wetenschappen.’ Als onderwijswetenschapper, opgeleid als logicus en wiskundeleraar, herken ik deze observatie in mijn wetenschappelijk werk en onderwijspraktijk. Onderwijs is van ons allemaal, we hebben er allemaal veel ervaring mee, en wat mij betreft maken we allemaal aanspraak op uitspraken erover, of we nu leerling, docent, ouder, beleidsmaker of wetenschapper zijn. De vraag waar ik in mijn commentaar op reageer, is hoe we ‘kunnen voorkomen dat zij [de sociale wetenschappen] verslonden worden door de natuurwetenschappen.’Specifieker zou ik met hulp van Habermas (2015) willen vragen: hoe brengen we als sociale wetenschappers de natuurwetenschappen en geesteswetenschappen onder één dak?