HR (zaaknr. 11/01873, LJN BU8932: 30%-regeling: voordelen uit optierechten die door ingekomen werknemer zijn verworven maar pas na emigratie onvoorwaardelijk zijn geworden)

Belanghebbende heeft de Amerikaanse nationaliteit en was in 2006 buitenlands belastingplichtig. Hij is teruggekeerd naar de Verenigde Staten na in de periode 2002-2005 in Nederland in dienstbetrekking te hebben gewerkt. Hij had in die jaren recht op toepassing van de 30%-regeling. Tijdens de dienstbetrekking zijn aan belanghebbende als arbeidsbeloning voorwaardelijke aandelenopties toegekend. Deze zijn na 31 december 2005 onvoorwaardelijk geworden, en belanghebbende heeft daaruit in 2006 een voordeel genoten. In geschil is of de 30%-regeling kan worden toegepast op dit optievoordeel. Het Hof heeft die vraag bevestigend beantwoord.
HR: In het Uitvoeringsbesluit LB 1965 is de grondslag voor de berekening van vrij te stellen vergoedingen op grond van de 30%-regeling omschreven als de som van het loon uit tegenwoordige dienstbetrekking ter zake van het verblijf buiten het land van herkomst en de vergoeding voor extraterritoriale kosten. Uit de totstandkomingsgeschiedenis volgt dat ook variabele loonbestanddelen ongeacht de vorm daarvan, en derhalve ook optierechten, tot die grondslag worden gerekend. De 30%-regeling kan worden toegepast op het optievoordeel; het is immers toe te rekenen aan de arbeid die belanghebbende in de jaren 2002-2005 als ingekomen werknemer heeft verricht. Dat het optierecht pas nadien onvoorwaardelijk is geworden, doet aan het karakter van nagekomen beloning voor die arbeid niet af. De 30%-regeling heeft een forfaitair karakter en is volgens haar bewoordingen niet beperkt tot gevallen waarin extraterritoriale kosten daadwerkelijk zijn gemaakt.