Praatjes voor de West: de Wereldomroep en de Antilliaanse en Surinaamse literatuur 1947-1958

De Wereldomroep was in de jaren 1947 tot 1958 de belangrijkste opdrachtgever voor Antilliaanse en Surinaamse auteurs. Met bijna 300 bijdragen publiceerde hij meer dan enig contemporain tijdschrift. De meeste hiervan waren tot nog toe onbekend. Voor schrijvers als Boeli van Leeuwen, Jules de Palm en John Leefmans waren deze vroege werken bepalend voor hun verdere ontwikkeling. Bij Frank Martinus Arion vertegenwoordigen ze de fase dat hij Nederland idealiseerde.
J. van de Walle voerde al in de jaren veertig en vijftig een redactiebeleid dat pas in de jaren zestig algemeen ingang vond. Hij liet de literatuur uit het verleden vastleggen, wat leidde tot de grootste verzameling orale literatuur uit het Nederlandse Caribische gebied. Die van Sint Maarten valt op door de afwijkende verhaalinhoud. Hij bouwde met zijn opdrachten de Antilliaanse en Surinaamse literatuur op moderne wijze uit, waardoor deze verrijkt werden met zeer geprononceerde migrantenmotieven. Hij omhelsde het culturele en politieke nationalisme en liet de anti-koloniale beweging Wie Eegie Sanie 32 keer aan het woord te laten, omhelsde Van de Walle het culturele en politieke nationalisme. Uit deze bijdragen blijkt dat het latere beeld over deze beweging niet klopt. Het ging de leden eerst en vooral om de herwaardering van de Afrikaanse elementen uit de cultuur en ze was zo gezien een emancipatiebeweging die zich verzette tegen de op Europa gerichte lichtgekleurde Creoolse elite. In de uitzendingen werd ook aandacht besteed aan regionale ontwikkelingen zoals de négritude en de Latijns-Amerikaanse literatuur als spiegel van een eclectische cultuur. Tenslotte werd alle ruimte gegeven aan de volkstalen.