Fate of lignin in forest soils

De bodems op aarde slaan meer koolstof (C) op dan de vegetatie en de atmosfeer. Afbraak van organische stof in bodems wordt daarom gezien als een belangrijke sturende factor voor atmosferische CO2-niveaus en klimaatverandering. Lignine is een dominant onderdeel van plantenmateriaal. Men gaat er vanuit dat de afbraak van plantenstrooisel wordt gecontroleerd door de biodegradatie van lignine. Lignine kan bijvoorbeeld een schild rondom de koolhydraten van celwanden vormen en ze zo beschermen tegen microbiële afbraak. Onze kennis over de afbraak van lignine is echter beperkt, onder meer omdat het methodologisch lastig is lignine te analyseren en er daardoor vaak aspecifieke analysemethoden gebruikt worden. Thimo Klotzbücher gebruikte moderne moleculaire technieken, toegespitst op de analyse van lignine, om de afbraak ervan in diverse plantenmaterialen te volgen. De resultaten suggereren dat lignine tijdens de beginfasen van strooiselafbraak minder stabiel is dan tot nu toe werd aangenomen. De afbraak van lignine wordt echter geremd tijdens de latere fasen van het afbraakproces, op het moment dat er niet voldoende gemakkelijk afbreekbaar organisch materiaal meer aanwezig is; een essentiële energiebron voor micro-organismen. Beperking van koolstof- en energiebronnen zou volgens Klotzbücher daarom wel eens een belangrijke rol kunnen spelen bij het bepalen van de opslag van organisch materiaal van plantaardige herkomst in de bodem. Deze informatie is cruciaal voor het ontwikkelen van managementstrategieën gericht op het tegengaan van verhoogde atmosferische CO2-concentraties door het vergroten van de koolstofopslag op aarde.