UCITS IV: over masters en feeders in een Nederlands fiscale context

In Europa heeft het collectief beleggen vooral aandacht gehad vanuit het kader van financieel toezicht en het creen van een interne mark voor beleggingsinstellingen. De eerste stappen op dit vlak zijn reeds in de jaren tachtig van de vorige eeuw gezet door de Europese regelgeving omtrent de instelling voor collectieve belegging in effecten, kortweg icbe, in het Engels aangeduid als UCITS ('Undertaking for Collective Investment in Transferable Securities'). De Europese Commissie heeft inmiddels vier richtlijnen vastgesteld. Zij betreffen niet-fiscale regelingen teneinde - kort gezegd - een interne markt te creren voor deze effectenbeleggingsinstellingen. De meest recente, vierde richtlijn ('UCIT IV') ziet onder meer op grensoverschrijdende fusis van belegginsinstellingen, een Europees paspoort voor beheerders en master-feederstructuren.