Een juridisch onderzoek naar de representativiteit van vakbonden in het arbeidsvoorwaardenoverleg

Nederland telt ongeveer 1000 cao’s die gelden voor ruim 5,5 miljoen werknemers en het aantal stakingsdagen in Nederland per jaar ligt ruim onder dat van andere Europese landen. Op grond van deze cijfers lijkt de cao en het cao-overleg rustig bezit. Werpt men een nadere blik op het cao-landschap, dan stuit met al snel op allerlei maatschappelijke ontwikkelingen die deze rust stevig (kunnen gaan) verstoren. Een van die maatschappelijke ontwikkelingen is de afnemende organisatiegraad en de steeds eenzijdiger wordende samenstelling van het ledenbestand van vakbonden. Deze ontwikkeling roept onder meer de vraag op of vakbonden nog wel voldoende representatief zijn voor grote groepen werkenden te onderhandelen over arbeids- en werkgelegenheidsvoorwaarden. Over die vraag – en daarmee verbonden vraagstukken – gaat dit boek.