De fiscale complicaties van de huidige zzp-groei

De ‘zzp’er’ is niet meer weg te denken uit het Nederlandse beroepenveld. CBS-cijfers geven aan dat de groep zzp’ers in de periode 2002-2013 met ruim 300.000 personen is toegenomen en in het eerste kwartaal van 2013 ruim 10% van de totale werkzame beroepsbevolking vertegenwoordigt. Bovendien bestaat de verwachting dat deze groei in de toekomst wordt voortgezet.
Een belangrijk aandeel in de toename is weggelegd voor de nieuwe vorm van zelfstandig werken waarbij de zelfstandigen voornamelijk de eigen arbeid aanbieden. In de literatuur wel aangeduid met termen als ‘zzp’ers nieuwe stijl’* of ‘nieuwe zzp’ers’ als tegenhanger van de ‘klassieke zzp’ers’.
Het betreft een trend die niet alleen aan Nederland is voorbehouden, maar zich onder meer in heel Europa aftekent. Nederland bevindt zich hierbij niet eens in de groep van koplopers maar meer bij de middenmoters.
Dit huidige zzp-fenomeen bevindt zich op een speelveld dat diverse disciplines raakt, zoals arbeidsrecht, sociale zekerheid en vraagstukken omtrent economische groei.
Echter, ook op fiscaal gebied ontstaan vraagstukken die rechtstreeks het gevolg zijn van de huidige zzp-ontwikkeling. Dit roept de vraag op of onderzoek naar de fiscale behandeling van de zzp’er en mogelijke alternatieven voor de toekomst wenselijk is.