Leven in verwachting van de komst van Christus Een onderzoek naar de uitleg en het gebruik van Paulus’ teksten over de (weder)komst van Christus in 1 Tessalonicenzen in preken

In 1 Tessalonicenzen, de oudste brief van Paulus, staat de parousie van Christus centraal. De apostel wijst de gelovigen in Tessalonica een aantal malen op de parousie van Christus en wat die voor hen betekent. Zij leefden in de verwachting van de komst van Christus, maar daarbij was een probleem ontstaan: er waren gemeenteleden gestorven vóór het aanbreken van de parousie. Hoe zat het nu met hen? Zouden zij die parousie dan wel meemaken? De apostel wijst hen erop dat bij de komst van de Heer de doden zullen opstaan en met de dan levenden de Heer tegemoet zullen gaan in de lucht en dan altijd met de Heer zullen zijn.
De teksten aangaande de parousie hebben een apocalyptisch karakter. Paulus kan ook een apocalypticus genoemd worden. Het wereldbeeld van de apocalyptiek sluit niet aan bij het wereldbeeld van de meeste mensen in de westerse wereld. Toch wordt over deze teksten gepreekt. Hoe kunnen deze teksten dan mensen nu aanspreken? In deze studie is onderzocht hoe in de Protestantse traditie deze teksten in preken uitgelegd en gebruikt worden.
Sommige preken negeren het apocalyptisch karakter van de teksten, andere nemen de apocalyptische beschrijvingen letterlijk, weer andere meer symbolisch. Wel hebben ze gemeen dat deze teksten dienen om de hoorders te bemoedigen, te waarschuwen maar vooral om hun hoop te geven.