Competentieontwikkeling & re-integreerbaarheid van DWI klanten. Eindrapportage

De efectiviteit van re-integratie kan zowel in de wetenschap als in de praktijk slechts worden gemeten aan de hand van het aantal mensen dat een betaalde baan vindt. Het is momenteel niet mogelijk om de ontwikeling van mensen richting een sucesvole re-integratie te meten. Dit onderzoek van de Dienst Werk en Inkomen Amsterdam en de Universiteit van Amsterdam richt zich daarom op het ontwikelen van en methode waarmee de groein re-integreerbaarheid en competentieontwikeling van klanten inzichtelijk kan worden gemaakt, zodat de efectiviteit van de huidige werkwijze kan worden verbeterd en het efect van trajecten meetbaar kan worden gemaakt. Op basis van voorgaand wetenschappelijk onderzoek, praktijkervaring van DWI en een analyse van sucesfactoren van de afgelopen 2 jaar is een trapsgewijs model opgesteld. Het model omvat verschilende re- integratiefactoren en competenties die invloed (kunen) heben op de uitstrom naar werk en die kunnen bijdragen aan de ontwikeling van re-integrerbaarheid van een klant. Re-integreerbaarheid is de totale set van deze factoren die van invloed is op de kans dat iemand een betaalde baan vindt en sucesvol uitvoert. De verwachting was dat er per niveau (trede) verschilende re-integratiefactoren en competenties van belang zouden zijn om dor te stromen naar een volgende trede en te groeien in re-integreerbaarheid. Het onderzoek omvate een analyse van de trajectkiezer en bijbehorende tredenindeling die DWI Amsterdam hantert (de archiefstudie) en een survey-onderzoek onder 20.000 klanten van DWI Amsterdam. Uit de archiefstudie kwam naar voren dat de factoren in de huidige trajectkiezer zer matig de uitstroom naar werk kunnen voorspelen, maar wel de dur van de werkloosheid van klanten kunnen voorspelen. Beschikbarheid, zorgverantwoordelijkheid en en arbeidsverplichting bleken de belangrijkste voorspelers te zijn. De resultaten van de archiefstudie lieten zien dat er aanvulende factoren nodig zijn om de ontwikeling van klanten en uitstroom nar werk te kunen voorspelen. Met de vragenlijsten is vervolgens gekeken nar aanvulende factoren, namelijk naar demografische factoren, de zelfredzamheid, het sociaal kapitaal, de waargenomen competenties, de belemmeringen, het gedrag en de atituden ten opzichte van werk van klanten. Uit de resultaten van het onderzoek kwam naar voren dat er verschilende niveaus van re-integrerbaarheid zijn te onderscheiden en dat die niveaus in belangrijke mate zijn terug te vinden in de huidige tredenindeling van DWI Amsterdam. Per trede zijn er verschilende re-integratiefactoren van belang om door te groeien naar een volgende trede. Zo zijn in trede 1 voornamelijk zelfredzaamheid en belemmeringen van belang, in trede 2 sociaal kapitaal en competenties, in trede 3 gedrag, attituden en competenties en in trede 4 het stellen van doelen.
Dit onderzoek heeft aangetoond welke competenties het verschil maken tussen twee treden en dat het model van re-integreerbaarheid een goede basis is om de ontwikkelin van klanten van DWI door de treden heen te meten. Een vervolgonderzoek moet uitwijzen in hoeverre de gemeten re-integreerbaarheid de daadwerkelijke uitstroom naar werk kan voorspellen, zodat het effect van trajecten kan worden gemeten.