De stijgingsroute 'werken'

Grote en minder grote steden worstelen met de vraag hoe de kwaliteit van de stedelijke samenleving kan worden verbeterd. Resultaten van statistisch onderzoek wijzen op een toenemende tweedeling en ook de beeldvorming in de media roept het beeld op van sociale desintegratie. Aangewakkerd door een aantal incidenten, waarbij groepen uit de samenleving de facto tegenover elkaar kwamen te staan, is er sluipenderwijs ook in het beleid een conceptuele tweedeling ontstaan. Enerzijds een optimistisch en stimulerend verhaal over stedelijke vernieuwing en dynamiek ('creatieve industrie', dynamiek, revitalisering van havengebieden, 'broedplaatsen', sleutelprojecten) en anderzijds een pessimistisch wijkgericht verhaal over 'achterstand', 'probleemwijken', conflicten en stagnerende sociale mobiliteit. Het is noodzakelijk om deze verschillende ontwikkelingen - die zich inderdaad tegelijkertijd voordoen - in een breder perspectief te plaatsen: maatschappelijk succes hangt af van specifieke stedelijke kansenstructuren, die op hun beurt weer samenhangen met de positie van die steden in grotere verbanden. In een globaliserende wereld zijn steden het platform geworden waarop sociale, politieke, culturele en economische ontwikkelingen samenkomen.