Van aardse stof tot hemels lof De transitie van de achttiende-eeuwse Noord-Nederlandse damesjapon van modeartikel tot kerkelijk gewaad in de katholieke eredienst

Dit onderzoek ontrafelt het verhaal achter het fenomeen kledingschenkingen aan de katholieke kerk in de achttiende eeuw. Er is onderzocht wie de schenkers waren en hoe de kleding die geschonken werd er uit heeft gezien. Daarnaast wordt nieuwe informatie over de praktijk en de beleving van het fenomeen gepresenteerd. Deze informatie geeft een verdiepend inzicht in de waarde en waardering van zijden kleding in de achttiende-eeuwse standenmaatschappij.
Misgewaden uit de achttiende eeuw zijn in de regel gemaakt van dezelfde zijden stoffen als
wereldlijke kleding uit die tijd. Het zijn luxe weefsels met ingeweven bloempatronen waarin goud- en zilverdraad verwerkt kan zijn. In Nederlandse kerken wordt nog een honderdtal van deze gewaden bewaard en er bevinden zich enkele tientallen in Nederlandse musea. In het merendeel van deze paramenten vallen sporen op van vermakingen die niet te herleiden zijn tot reparaties of slijtage. Dergelijke sporen wijzen op hergebruikte stof van kledingstukken. Het is opvallend dat de stof van gedragen kleding voor misgewaden is gebruikt, omdat deze gewaden immers dienden om de liturgische ruimte voor het Huis van God zo fraai mogelijk aan te kleden. Misgewaden die gemaakt zijn van gedragen kleding roepen daarom vragen op. Werd de kleding wellicht met een specifiek doel aan de kerk geschonken?
De kennis en kunde van de auteur als kunsthistoricus en restaurator van historisch textiel komen in dit onderzoek op een bijzondere wijze samen.