De prijs van de liefde De eerste feministische golf, het huwelijksrecht en de vaderlandse geschiedenis

“De man is het hoofd van de echtvereniging”. Dit was tot diep in deze eeuw de hoofdregel van het Nederlands huwelijksrecht, vastgelegd in het Burgerlijk Wetboek van 1838. Een getrouwde vrouw was “handelingsonbekwaam” en “gehoorzaamheid verschuldigd” aan haar man. Zij had geen zeggenschap over haar kinderen en de “gemeenschap van goederen” en genoot slechts “inwoning” in het huis van haar echtgenoot. In 1957 werd haar handelingsonbekwaamheid opgeheven en pas in 1970 werd de hoofdregel uit de wet geschrapt.
Marianne Braun beschrijft het politieke debat, dat van 1870 tot 1922 werd gevoerd over de onderwerping van de vrouw aan de man in het huwelijk. Zij laat de deelnemers aan dat debat, feministen, politici en juristen uitgebreid aan het woord.
Haar bronnen strekken zich uit tot en met de romanliteratuur uit die periode.
Dit boek gaat over het huwelijksrecht van weleer én het protest daartegen van de eerste feministische golf. Tot op de dag van vandaag is de politieke betekenis hiervan in de geschiedschrijving van de strijd om de “sociale kwestie” en het algemeen kiesrecht over het hoofd gezien. Vrouwengeschiedenis brengt hier uitkomst.
Deze herschrijving van de politieke, parlementaire en sociale geschiedenis is niet alleen voer voor feministen, maar ook voor historici, politicologen en juristen van de andere sekse.