Curating, cultural capital and symbolic power: representations of Irish art in London, 1950-2010

Recent onderzoek toont aan dat er een significante discrepantie is tussen het heersende beeld van de kunstwereld als een grotendeels geglobaliseerde sector en de praktijk, die uitwijst dat een beperkt aantal machthebbende landen haar financiële, conceptuele en formele belangen bepaalt. De ‘meesterwerken’ van deze landen liggen ten grondslag aan de historische definities van (grote) kunst, waardoor zij een cultureel en symbolisch kapitaal hebben waar maar weinig andere landen mee kunnen concurreren. Gezien de huidige implosie van de economische, culturele en politieke sectoren, is de vraag hoe de waarde van artistieke productie wordt vastgesteld en wie daar belang bij heeft belangrijker dan ooit tevoren. Lucy Cotter onderzocht hoe curatorschap verband houdt met dit proces van waardeproductie. Door middel van een case study, de representatie van Ierse kunst in Londen, analyseerde zij hoe de transactiegerichte kunstwereld gebruikmaakt van ‘identiteit’. Ook al zijn kunstenaars niet in één identiteit te vangen en horen zij op meerdere plaatsen thuis, toch doen de huidige maatstaven van curatorschap geen recht aan deze complexiteit. Cotter stelt dat het ontwikkelen van een curatorschap ‘nieuwe stijl’ van groot belang is voor de herverdeling van cultureel en symbolisch kapitaal. Ze geeft aanzetten tot ideeën voor verdere ontwikkeling van poststructurele en postrepresentatieve vormen van curatorschap.