Theater und Bilderfahrung in den Augen der Zuschauer

Alexander Jackob stelt een nieuwe manier voor om naar beelden in het theater te kijken, een manier (vooral) gebaseerd op de ‘beeldervaring’ van de toeschouwer.
Hiermee verschuift de theoretische focus van voornamelijk kennistheoretische vragen naar het probleem hoe beelden als een deel van sociale en wetenschappelijke handelingen gewaardeerd of erkend kunnen worden.
Jackob deed onderzoek naar de relatie tussen theater en beeldervaring. De analyse van fundamentele begrippen bij de verhouding tussen theater en beeld breidt hij uit met een pragmatisch perspectief, gerelateerd aan het taal- en begripsgebruik. Jackob stelt dat juist de door het theater geënsceneerde toeschouwersblik als een historische grootheid begrepen moet worden, aan de hand waarvan de vraag naar de verschillende historische of ook culturele ervaringsvormen van het beeld opnieuw bedacht en geformuleerd kan worden. De fenomenologie, hermeneutiek en archeologie (Foucault) worden hierbij als verschillende ervaringsvelden begrepen die een dynamische constellatie tot theaterbeelden vormen. Het onderzoek leidt tot een uitvoerige analyse van Mozarts opera Don Giovanni en de ‘stenen gast’ als Wiedergänger (ondode) en metabeeld (als theoretisch concept) in het theater.