HR (zaaknr. 11/01964, LJN BW4754: regeling van correctiebericht geen uitzondering op beginsel van formele rechtskracht)

Belanghebbende exploiteert een scheepvaartbedrijf. In de jaren 2002-2006 heeft zij recht op afdrachtvermindering zeevaart, geldend gemaakt op basis van de toen geldende regeling. Deze regeling is met ingang van 2007 gewijzigd naar aanleiding van vragen van de Europese Commissie. Belanghebbende heeft tegen de door haar op aangifte afgedragen bedragen aan loonbelasting en premie volksverzekeringen geen bezwaarschriften ingediend. In mei 2007 heeft belanghebbende correctieberichten ingediend. Daarin heeft zij met een beroep op het gemeenschapsrecht alsnog aanspraak gemaakt op aanvullende afdrachtvermindering (naar aanleiding van de wijziging in 2007) over de jaren 2002-2006 ten aanzien van de zeevarenden woonachtig in een lidstaat van de EU of EER. De Rechtbank heeft deze aanspraak niet gehonoreerd.
HR: Het hier toepasselijke systeem van heffing van belastingen door middel van afdracht op aangifte voorziet in de mogelijkheid van bezwaar tegen op aangifte afgedragen bedragen. Voor het maken van een dergelijk bezwaar geldt een termijn van zes weken. Na ommekomst van deze termijn zonder dat bezwaar is gemaakt geldt in beginsel dat de verschuldigdheid van het op aangifte afgedragen bedrag definitief is komen vast te staan. Het cassatiemiddel bepleit in wezen dat de wetgever op dit beginsel een uitzondering heeft gemaakt in de regeling van het correctiebericht. Noch uit de tekst van de wet, noch uit de parlementaire geschiedenis blijkt echter dat de wetgever met deze regeling een dergelijke uitzondering heeft willen maken. Het moet er daarom, mede uit oogpunt van rechtszekerheid, voor worden gehouden dat van een dergelijke uitzondering geen sprake is. De Rechtbank heeft dus terecht geoordeeld dat moet worden uitgegaan van de juistheid van de op aangifte afgedragen loonbelasting.