Reflectie: demografische ontwikkelingen in stedelijke regio's

De grote stedelijke regio’s in Nederland groeien sterk, dit na een periode van gematigde groei en zelfs bevolkingsafname in de jaren zeventig en tachtig. Binnen de stedelijke regio’s is er sprake van een opvallende verschuiving: de trek naar de centrale steden neemt steeds meer toe, het vertrek uit de steden naar de omliggende gemeentes neemt sinds het begin van de eeuw af. Die verschuiving zorgt voor nieuwe omstandigheden binnen de stedelijke regio’s. Sommige regio’s zullen vooral groei binnen de stedelijke regio moeten accommoderen, andere regio’s zien zich geconfronteerd met het accommoderen van groei én krimp binnen de regio. Groei van de ene gemeente leidt vaker dan vroeger tot stagnatie of zelfs krimp van een andere. Dat vraagt om regionale afstemming en om solidariteit tussen gemeenten. Het vraagt ook om een openbaar bestuur dat zich niet alleen richt op het accommoderen van de groei, maar ook op het bestrijden van overproductie of inefficiënte concurrentie binnen de stadsregio. Het vraagt tevens om een beleid dat zich niet alleen richt op de omvangrijke vraag naar woningen op de korte termijn, maar ook rekening houdt met bevolkings- en huishoudensontwikkelingen op de langere termijn. De voortgaande bevolkings- en huishoudensgroei van de steden is namelijk allerminst zeker. Dat vraagt om een adaptieve woningbouwstrategie met veel ruimte voor flexibel bouwen.