Related Party Transactions Over implementatie van EU regels en Nederlandse corporate governance

De vernieuwde EU Aandeelhoudersrichtlijn verplicht lidstaten tot het voorzien in procedurevoorschriften voor beursgenoteerde vennootschappen met betrekking tot ‘materiële’ Related Party Transactions. De procedures dienen te voorzien in adequate waarborgen tegen het onttrekken van waarde en vermogen aan beursvennootschappen door verbonden partijen. Naast de kernbepalingen van de richtlijn hieromtrent wordt het in consultatie gebrachte voorontwerp van de implementatiewet besproken. De implementatiewetgeving is te meer van belang omdat de richtlijn veel opties biedt aan de lidstaten. De kernonderdelen van het voorontwerp betreffen de definitie van materiële transacties (in artikel 167 Voorontwerp benoemt als ‘transacties van betekenis’), de openbaarmakingsverplichting (artikel 168 Voorontwerp) en de besluitvorming door de bevoegde organen (artikel 169 Voorontwerp). Wat betreft de definitie van related party transactions wordt betoogd dat meer aansluiting kan worden gezocht bij de Verordening Marktmisbruik. Met betrekking tot de openbaarmakingsverplichtingen wordt met name ingegaan op het tijdstip van openbaarmaking dat uiterlijk het moment van aangaan van de transactie is. De bevoegdheid om te besluiten over related party transactions wordt primair gelaten aan het bestuur en raad van commissarissen, in lijn met de geldende verdeling van bevoegdheden in het Nederlandse vennootschapsrecht. Het voorontwerp bevat geen uitbreiding van de bevoegdheden van de aandeelhoudersvergadering en om die reden geen regel dat bijvoorbeeld een aandeelhouder zich moet onthouden van stemming over een transactie die hem aangaat (‘abstain rule’). Betoogd wordt echter dat dat te kort door de bocht is, omdat onder specifieke omstandigheden wel degelijk de algemene vergadering beslissingsbevoegd kan zijn. In een dergelijke situatie zou een abstain rule voor betrokken aandeelhouders wel aangewezen zijn.