Artikelen 3 en 4 DSM-richtlijn: tekst- en datamining

Tekst- en datamining (TDM) – het geautomatiseerd analyseren van grote
hoeveelheden ongestructureerde tekst en data – is niet meer weg te denken uit de wetenschap, en speelt daarnaast een steeds grotere rol in een veelheid van andere domeinen, variërend van journalistiek tot artificiële intelligentie. De nieuwe DSMrichtlijn voorziet daarom in een tweetal beperkingen van het auteursrecht en het databankenrecht ten aanzien van tekst- en datamining: de ene ten behoeve van nonprofit wetenschappelijk onderzoek (art. 3), de andere voor andere doeleinden (art. 4). Daarmee ontstaat de indruk dat de richtlijn voor TDM ruim baan heeft gemaakt, maar deze schijn bedriegt. Rechthebbenden kunnen door middel van een ‘opt-out’ tekst- en datamining voor commerciële doeleinden uitsluiten of aan licenties onderwerpen. In dit artikel worden de TDM-bepalingen van de DSMrichtlijn kritisch besproken. Daaraan gaat vooraf een kort exposé over tekst- en datamining en de stand van zaken naar huidig auteursrecht.