| Abstract |
Jael Kraut deed een filosofisch onderzoek naar muziek in de twintigste eeuw. Ze benaderde stilte als een nieuwe muzikale waarde en techniek en bestudeerde ideeën over stilte van onder anderen componisten, filosofen en schrijvers. Ze bespreekt de betekenis van stilte voor componisten als Claude Debussy, John Cage en Toru Takemitsu. Daarnaast geeft ze inzicht in het aan stilte verwante begrip verstomming, dat vooral in de tweede helft van de twintigste eeuw muziekesthetische debatten domineerde.
|