De stelselherziening van minister Dekker

Discussies over de staat en de toekomst van de gefinancierde rechtshulp dateren al van voor de komst van de bestaande rechtshulpwet, de Wet op de rechtsbijstand (Wrb) 1994. Twintig jaar eerder kwam de sociale rechtshulpbeweging op, was uw rechtsorde de onze niet en was een commerciële advocaat een ander woord voor een op winst beluste of op zijn best een onverschillige recht-beoefenaar. Tien jaar later treedt een economische recessie in en er komen maatregelen die mensen moeten inscherpen zuinig met overheidsgeld om te gaan. In 1994 volgt de huidige rechtshulpwet die ook of vooral bedoeld is om al dat onder het mom van sociale rechtshulp verrichte advocatenwerk qua omvang binnen de perken te houden. Feitelijk loopt er een rechte lijn van de eerste bezuinigingsmaatregel uit 1984 naar de recente rapporten Wolfsen, Barkhuyzen en Van der Meer. Pas met de komst van het kabinet Rutte III lijkt de weg van de kleine, incrementele veranderingen te worden verlaten en te worden ingezet op een werkelijke systeemwijziging. Of is dat maar schijn en blijft het ook na de ‘herziening van Dekker’ meer van hetzelfde?