Optimization of treatment strategies and prognostication for patients with esophageal cancer

In dit proefschrift staan klinische onderzoeksvragen centraal die betrekking hebben op slokdarmkanker. Op het moment van diagnose is bij 40% van de patiënten sprake van lokaal gevorderde ziekte (d.w.z. uitbreiding van de tumor door de slokdarmwand en / of uitzaaiingen in omliggende lymfeklieren). De focus van dit proefschrift ligt op deze groep patiënten, die momenteel een combinatiebehandeling van bestraling, chemotherapie en chirurgie wordt aangeboden.
Deel I belicht onderwerpen die verband houden met de fase tussen vaststelling van de slokdarmtumor en de uiteindelijke chirurgische behandeling. In deze fase zijn diagnostiek en voorbehandeling cruciale thema’s. Zo wordt geconcludeerd dat een PET-CT scan onmisbaar is om na de voorbehandeling (bestraling en chemotherapie) uit te sluiten dat patiënten uitzaaiingen in andere organen hebben, hetgeen een reden is om van de uiteindelijke slokdarmoperatie af te zien. Daarnaast wordt op basis van een vergelijkende studie gesteld dat een combinatie van bestraling en chemotherapie de voorkeur verdient boven alleen chemotherapie in de voorbehandeling van slokdarmkanker, omdat laatstgenoemde behandeling meer bijwerkingen kent. Een geïntensiveerde versie van deze combinatiebehandeling kan ook tumoren met ingroei in vitale structuren (zoals de luchtpijp of de grote lichaamsslagader) geschikt maken voor chirurgische verwijdering.
In deel II van het proefschrift worden nieuwe chirurgische technieken beschreven en worden suggesties gedaan om de nauwkeurigheid te vergroten van de voorspellingen die na de slokdarmoperatie worden gedaan ten aanzien van (ziektevrije) overlevingskansen. De voornaamste conclusie in dit verband is dat niet alleen het aantal lymfeklieruitzaaiingen, maar vooral ook de locatie van deze uitzaaiingen belangrijke voorspellende waarde bevat.