Eindeloopbaan aandachtspunten voor het federale en Vlaamse beleid

De Vlaamse Regering moet een eigen beleid ontwikkelen inzake het einde van de loopbaan, maar daarbij is ook een bijzondere aandacht nodig voor ontwikkelingen op het Belgische federale terrein, en dit om verschillende redenen. De eerste reden is dat de beleidsimpulsen die de voorbije vijftien jaar een rol speelden in de stelselmatige stijging van de werkzaamheid van ouderen in Vlaanderen, tot stand gekomen zijn op het federale niveau. De tweede reden is dat het federale pensioenbeleid in een impasse terechtgekomen is, en daardoor ook op een kruispunt staat: de vraag welke weg ingeslagen wordt om uit de impasse te geraken, is ook voor de Vlaamse arbeidsmarkt belangrijk. De derde reden is dat het Vlaamse beleid ook moet anticiperen op de koers die het federale beleid zal volgen. In deze bijdrage licht ik dit kort toe op basis van een gunstige hypothese over de richting die het federale beleid zou kunnen inslaan. Deze gunstige hypothese is dat op het federale niveau gekozen wordt voor een flexibel pensioenstelsel dat een ruime vrijheid mogelijk maakt inzake de keuze van de pensioenleeftijd, maar op een consistente wijze. In dat kader pleit ik voor een herinvoering van een (versterkte) pensioenbonus. Dit artikel is een onderdeel van een themanummer van Over.Werk, Tijdschrift van het Steunpunt Werk, dat volledig downloadbaar is via https://www.steunpuntwerk.be/overwerk/676