Ethiek van een intersubjectieve psychoanalyse [Bespreking van: R.P. Drozek (2019) Psychoanalysis as an ethical process]

Al lezend dacht ik geregeld bij het boek dat ik in deze recensie bespreek: ‹Hier heb ik nou nog nooit over nagedacht.› Robert Drozek schetst een (kantiaans) ethisch fundament van de intersubjectieve psychoanalyse: in behandelingen onvoorwaardelijk respect hebben voor de menselijke waardigheid van de unieke ander. Dat is op zich al helend, omdat veel patiënten lijden onder het voorwaardelijke karakter van hun zelfwaardering. Voor erkenning van hun bestaansrecht stemmen ze zich op anderen af en raken daardoor van zichzelf vervreemd. Natuurlijk probeert elke analyticus, ongeacht zijn theoretische stroming, de menselijke waardigheid van zijn patiënt onvoorwaardelijk te erkennen. Drozek pleit ervoor om naast de ethische principes vanuit het driftmodel, het objectrepresentatiemodel of het relationele model ook die van het intersubjectieve model voor jezelf expliciet te maken. Die leiden namelijk tot theoretische en technische veranderingen.