Welvaart en arbeidsmotivatie: een internationale vergelijking

Arbeidsmarktbeleid in westerse landen is de afgelopen jaren gericht op vergroting van het aantal arbeidsuren per lid van de bevolking. De bereidheid van de inwoners om meer uren te gaan werken lijkt echter niet groot te zijn. Een prominente hypothese in de literatuur is dat met de toename van welvaart de arbeidsoriëntatie afneemt, een andere hypothese dat de arbeidsoriëntatie weliswaar minder extrinsiek, maar daarentegen sterker intrinsiek wordt. In dit artikel toetsen we deze thesen in een internationaal vergelijkend onderzoek. We onderzoeken op basis van de World Values Survey hoe onder invloed van grotere welvaart de arbeidsmotivatie zich ontwikkelt. De resultaten van die toetsing laten een daling van het arbeidsethos onder invloed van een toename van het BNP, maar geen duidelijke verandering van arbeidsoriëntaties zien. Deze resultaten steunen de these van de dalende arbeidsoriëntatie, maar bieden geen steun dat de arbeidsoriëntatie sterker intrinsiek wordt.