We moeten het over televisie hebben Hoe we de grote culturele instituties van de 20e eeuw (beter) kunnen gebruiken

'We moeten het over televisie hebben. Hoe we de grote culturele instituties van de 20e eeuw (beter) kunnen gebruiken' gaat over televisie, een televisie-archief en de openbare bibliotheek vanuit het perspectief van kwalitatief publieksonderzoek in de media en cultural studies traditie. In de oratie vraagt Joke Hermes, bijzonder hoogleraar namens het Nederlands Instituut voor Beeld & Geluid in de Geschiedenis van radio en televisie in Nederland, hoe deze instellingen hun relevantie behouden. Ze gebruikt twee voorbeelden van projecten waarin met behulp van publieken het archief wordt versterkt in zijn meerstemmigheid (Queering the Collection en Rewind the Future). Ze betoogt dat in gesprek over televisie (inclusief televisie via andere dan conventionele kanalen) makkelijk en informeel kan worden uitgewisseld over de wereld. Zulke uitwisseling over onze zorgen, onze hoop, onze verplichtingen en verwachtingen van de wereld en aan en voor anderen noemt ze cultureel burgerschap. Niet alleen moeten we over televisie-inhoud praten die ons raakt, we hebben weer een notie van televisie-(inclusief sociale media)-als-kijkpraktijk nodig zodat we herkennen en waarderen dat we zonder veel verplichting met elkaar in gesprek kunnen zijn over hoe het toegaat in de wereld. Op televisie vinden we onszelf ‘als wie we nooit waren’, zoals Svetlana Boym het zo mooi zegt, ‘maar misschien wilden zijn.’ Boym volgend, is het centrale argument van de oratie dat publieksonderzoek archieven, musea, openbare bibliotheken en andere culturele instituties versterkt als dat gebeurt vanuit een kritische en reflexieve verhouding tot nostalgie.