Faculty of Social and Behavioural Sciences (FMG) - Amsterdam Institute for Social Science Research (AISSR)
Abstract
Gewelddadig extremisme en psychopathologie moeten volgens recente inzichten ten behoeve van risicomanagement op gedegen wijze geïntegreerd worden. In de (strafrecht)praktijk blijken hiervoor obstakels te bestaan. Een gebrek aan consensus tussen instanties, dilemma’s over informatieuitwisseling en samenwerking en maatschappelijke ideeën over gewelddadig extremisme belemmeren het in beeld brengen van relevante individuele risicofactoren en daarmee de opvolging van casuïstiek – met potentieel verstrekkende gevolgen voor zowel maatschappij als individu.
