The foundation, planning and building of new towns in the 13th and 14th centuries in Europe : an architectural-historical research into urban form and its creation

Tussen grofweg de elfde en vijftiende eeuw werden in Europa honderden steden gesticht en in korte tijd opgebouwd, veelal op duidelijk planmatige grondslag. Vooral in de dertiende en veertiende eeuw probeerden veel landheren, van de hoogste tot de laagste orde, nieuwe steden te creëren op hun land, om hun economische, politieke en militaire macht te vergroten. Er is weinig bekend over hoe dit precies ging, omdat er weinig expliciete informatiebronnen zijn. Wim Boerefijn probeerde het proces van stedelijke creatie in algemene zin te reconstrueren. Hij concludeert dat er opvallend veel overeenkomsten zijn tussen stadsstichtingen in de dertiende en veertiende eeuw in verschillende delen van Europa. Daarbij kwam veel planning te pas, in tegenstelling tot wat vaak wordt aangenomen voor de middeleeuwen. Boerefijn stelt dat het belang van militaire motieven voor stadsstichtingen in de betreffende periode over het algemeen wordt overschat in vergelijking met economische motieven. Hij vindt dat dit onderwerp in de geschiedschrijving tot nu toe relatief weinig aandacht heeft gekregen en vaak verkeerd is geïnterpreteerd, doordat de gangbare historische indeling in de perioden ‘middeleeuwen' en ‘renaissance', en de clichébeelden die daar bij horen, het zicht op de werkelijke geschiedenis sterk hebben vertroebeld.