De fiscale behandeling van de zzp’er: een zoektocht naar alternatieven

De groei van het aantal zzp’ers op de Nederlandse arbeidsmarkt is nog altijd niet gestuit. Inmiddels vormt deze beroepsgroep ruim 10% van de Nederlandse beroepsbevolking. Opvallend detail binnen deze groep is het grote aantal zzp’ers dat de eigen diensten aanbiedt.
De toenemende aandacht voor deze manier van flexibel werken heeft echter nog niet geleid tot een toekomstbestendige visie over de wijze waarop de zzp’er, onder meer binnen de fiscaliteit, behandeld dient te worden. Eerder is door mij al verdedigd dat aanpassing van de fiscale behandeling van de zzp’er in al zijn varianten wenselijk is, gelet op de bestaande knelpunten en daaruit voortvloeiende negatieve gevolgen.
In dit licht merk ik het in het voorjaar van 2014 aangekondigde interdepartementale beleidsonderzoek aan als een bijzonder welkom initiatief. Temeer nu dit beleidsonderzoek zich niet beperkt tot alleen de fiscaliteit maar alle aandachtsgebieden omtrent de zzp’er in hun onderlinge samenhang onder de loep neemt. Inmiddels is bekend dat dit rapport niet verschijnt op de geplande datum van 1 december 2014 maar in het tweede kwartaal van 2015. De problematiek rondom de zzp’er zal derhalve nog enige tijd voortduren.
Het gemis aan alternatieven voor de behandeling van de zzp’er is voor mij aanleiding geweest onderzoek te verrichten naar dergelijke mogelijkheden. Hierbij heb ik de behandeling van de zzp’er onder de Wet IB 2001 als uitgangspunt genomen en zijdelings aandacht besteed aan de sociale zekerheid. In deze bijdrage geef ik de belangrijkste bevindingen en conclusies weer