Multidisciplinary developments in rectal cancer care and lateral nodal disease

Gedurende de laatste decennia zijn de behandelopties voor rectumcarcinoom aanzienlijk verbeterd dankzij betere herkenning, selectieve radiotherapie en nieuwe chirurgische technieken. In dit proefschrift zijn de multidisciplinaire ontwikkelingen in kaart gebracht en hiaten geïdentificeerd waar mogelijkheden liggen voor verdere verbeteringen.
Het eerste deel van dit proefschrift behandelt de incidentie, herkenning en klinische kenmerken van zowel primair als recidiverend rectumcarcinoom. Het blijkt dat de incidentie van mismatch-repair deficiënte (dMMR) tumoren laag is (2.8%), maar dat deze tumoren, in tegenstelling tot coloncarcinoom, goed reageren op neoadjuvante (chemo)radiatie. Daarnaast wordt beschreven dat aanwezigheid van extramurale veneuze invasie op MRI-scan een belangrijke prognostische factor is voor een slechtere overleving. Verder heeft een afname van het gebruik van neoadjuvante (chemo)radiatie bijgedragen aan een grotere kans op curatieve behandeling van lokaal recidiverend rectumcarcinoom.
Deel twee onderzoekt de chirurgische behandelingen van het rectumcarcinoom. Lokale excisie bleek bij actieve opvolging een hoger risico op lokaal recidief te hebben, maar een lager stoma-risico. Bovendien zijn lokale recidieven na lokale excisie bijna altijd goed te behandelen. Verder blijkt dat de keuze voor chirurgische technieken, zoals TME met anastomose of lage Hartmann’s procedure, varieert tussen ziekenhuizen.
Het derde deel richt zich op de behandeling van laterale lymfeklieren. Deze klieren zijn geassocieerd met een hoger risico op lokaal recidief, maar niet op afstandsmetastasen. Dit deel benadrukt ook het belang van nauwkeurige herkenning, risicoclassificatie en gestandaardiseerde bestraling voor betere behandelresultaten. Daarnaast wordt ook het protocol van de LaNoReC-trial beschreven, deze studie onderzoekt de effectiviteit van een multidisciplinaire aanpak bij patiënten met laterale lymfeklieren.