Burgerparticipatie slechts voor de bühne? Een oproep tot het politieke gesprek essay

Tijdens burgerparticipatie komen ‘de burger’ en ‘de staat’ elkaar in levenden lijve tegen op plekken die belangrijk zijn voor burgers en waarover ze willen meebeslissen. Burgerparticipatie biedt hierdoor een kans om het slinkende vertrouwen in de staat te verbeteren, maar ook het risico wantrouwen te versterken als burgers zich zelfs in hun eigen wijk of gemeente ongehoord voelen. Veel onderzoek geeft inzicht in toolkits en beleidskaders voor betere participatie. Dit essay laat echter zien dat het bewust of onbewust uitsluiten en negeren van burgers niet plaatsvindt via de zichtbare organisatie van het participatieproces, maar tijdens kleine alledaagse interacties tussen burgers, ambtenaren en bestuurders. Het essay geeft inzicht in vier zogenaamde ‘post-politieke praktijken’ die plaatsvinden tijdens cruciale onderdelen van het participatieproces. Ik roep op om burgerparticipatie te verbeteren door het politieke gesprek te herwaarderen.