Walking adaptability in polio survivors

Na het doormaken van polio resteren vaak (gedeeltelijke) verlammingen en neemt de spierfunctie vaak geleidelijk verder af. Als gevolg hiervan vallen mensen die kampen met de late gevolgen van polio gemiddeld twee tot drie keer vaker dan gezonde volwassenen. Omdat vallen aanzienlijke gevolgen kan hebben, is het voorkomen hiervan een belangrijk doel van de revalidatiebehandeling. Mensen die kampen met de gevolgen van polio vallen met name tijdens het lopen, wat – in het dagelijks leven – een activiteit is waarbij het looppatroon continu aangepast dient te worden aan taak- of omgevingseisen. Wanneer iemand niet in staat is om het looppatroon voldoende aan te passen, kan dit leiden tot struikelen of misstappen. Het loop-specifieke aanpassingsvermogen is dus essentieel voor het lopen in het dagelijks leven. Voor mensen die kampen met de late gevolgen van polio zijn struikelen, uitglijden of misstappen de meest voorkomende oorzaken van een val. Dit zou mogelijk kunnen komen door een verminderd loop-specifiek aanpassingsvermogen. Tot op heden is dit echter niet onderzocht. Het doel van dit proefschrift was daarom om te onderzoeken hoe we het loop-specifieke aanpassingsvermogen bij mensen met de late gevolgen van polio kunnen meten op de C-Mill loopband, en om onze kennis over het loop-specifieke aanpassingsvermogen van deze populatie te vergroten.