Preeclamptic disorders of pregnancy; Novel molecular insights

De zwangerschap en placenta specifieke aandoening preeclampsie kan dramatisch verlopen voor zowel moeder als kind. De diagnose is gebaseerd op hoge bloeddruk en eiwit in de urine, het klinische spectrum is echter zeer breed.
Preeclampsie treedt vaak onverwacht op omdat een eerste zwangerschap een van de belangrijkste risico factoren is en ondanks veel onderzoek is er nog geen screening of preventie voor deze groep voorhanden. Naast symptoombestrijding (bloeddrukverlaging en preventie van eclampsie met magnesiumsulfaat) is het beëindigen van de zwangerschap momenteel de enige effectieve therapie. Bij een jonge zwangerschapsduur is dit ongunstig voor de baby.
Het doel van dit proefschrift was dan ook om verder inzicht te verkrijgen in moleculaire mechanismen van de placenta in het algemeen en in geval van preeclamptische aandoeningen in het bijzonder. Daarnaast wilden we nieuwe biomarkers ontdekken die wellicht aanknopingspunten geven voor nieuwe behandelingen of preventieve strategieën voor een aandoening die heden ten dage nog steeds verantwoordelijk is voor het sterven van baby’s en moeders.
Er lijkt een link te zijn tussen de twee zwangerschap specifieke aandoeningen ICP (intrahepatische cholestase van de zwangerschap) en preeclampsie aangezien preeclampsie vaker voorkomt bij ICP patiënten en verhoogde galzouten, obligaat voor de diagnose ICP, ook worden gevonden in de preeclamptische groep vrouwen. Mogelijk is de verhoogde hoeveelheid glucocerebrosidase (GBA) in de placenta het gevolg van de hoeveelheid te verwerken galzouten. Zowel ceramide (een product van de reactie door GBA in de placenta) als galzouten zouden verantwoordelijk kunnen zijn voor de maternale vaatdisfunctie die optreedt bij preeclampsie.
Onze onderzoeksuitkomsten bieden mogelijkheden tot verder onderzoek en mogelijk kan in de toekomst UDCA (het medicijn dat wordt gebruikt ter behandeling van ICP) ingezet worden als behandeling voor preeclampsie.