Een democratie kan niet zonder onderwijs

Volgens Bovens en Wille is Nederland een diplomademocratie geworden, een land dat bestuurd wordt door burgers met de hoogste diploma’s. Zij zijn van mening dat het verdwijnen van ‘leken’ uit het bestuur van ons land een bedreiging vormt voor de democratie. In het onderwijs, de wetenschap en sport zou een meritocratie nog wel passen, in de politieke arena volgens hen echter niet. Een politiek bestuur dat gebaseerd is op diploma’s, zou een bedreiging vormen voor de sociale en politieke stabiliteit en een bron zijn van populisme. Hoewel in het verleden grote bestuurlijke rijken (China met zijn uitgebreide examenstelsel, en Frankrijk met zijn Grandes Écoles) ook al gefundeerd waren op een meritocratisch onderwijssysteem, zien Bovens en Wille de hedendaagse opmars van hoger opgeleiden in de politiek als een platonische gruwel. Inderdaad, het onderwijs bepaalt in toenemende mate de toedeling van status en macht, maar is dat echt zo erg? Ik zal proberen met empirische evidentie aan te tonen dat dit niet het geval hoeft te zijn. Integendeel, een democratie is gebaat bij een zo hoog mogelijk onderwijspeil en bij meer en beter geschoolden.