De betekenissen van "evidence based handelen" en de aard van "evidence": lessen rond rugscholen en radicalisering

In dit artikel doen we een poging om meer inzicht te geven in de voorwaarden waaronder "evidence" een basis kan zijn voor een meer effectief overheidsbeleid. We betogen dat om tot effectief beleid in de publieke sector te komen, het noodzakelijk is dat evaluaties een beter zicht bieden op de (complexe) verbanden tussen mechanismen achter de interventie, de invloed van de context en verschillende patronen van uitkomsten. Daartoe zullen twee casussen worden besproken. Vooreerst is er een casus in de gezondheidszorg, het domein waar evidence-based handelen zijn oorsprong vindt. De andere casus komt uit de sociale sector, waarin het voeren van een evidence-based beleid steeds meer tot norm wordt verheven. Bezien vanuit het perspectief van evidence-based beleid, vertonen de casussen interessante overeenkomsten: in beide gevallen dient de aard van het probleem -
en daarmee de interventie - principieel vanuit multidisciplinair perspectief bekeken te worden. In beide gevallen heeft dat gevolgen voor de methodiek die wordt gebruikt om de effectiviteit van de interventie te evalueren.