When a Real Storm Hits the Shores Representing Climate Crisis in the Television Series 'The Swell'

Through a detailed analysis of the Dutch/Belgian cli-fi series The Swell (Als de Dijken Breken, EO/VRT, 2016), the article discusses how a popular television narrative can speak of the climate change and its surging position as a subject of public concern. Alongside a close reading of the series, we also employ empirical ecocritical methods as outlined by Matthew Schneider-Mayerson, Alexa Weik von Mossner and W.P. Ma?ecki (2020). Accordingly, cli-fi narratives emerge as cultural texts that are “unambiguously aligned with planetary imperatives” in an age of rapid environmental degradation and change. Engaging with these narratives, allows to demonstrate that, instead of being purely natural phenomena, climatic volatility and changing atmospheric conditions are strongly dependent on specific historical, economic and social frameworks, and always foster particular affective and ideological positions. Unveiling such dependencies enables the exposure of various imbrications of eco-discourses, geopolitical interests, and intersectional inequities, and thus complicates the distinction between natural and anthropogenic disasters. Series such as The Swell therefore have the capacity to help reorient present-day thinking to the considerations of the future, providing a productive blueprint for speculative thought.

Aan de hand van een gedetailleerde analyse van de Nederlands/Belgische klimaatfictie-serie Als de dijken breken (EO/VRT, 2016), bespreekt dit artikel hoe een populair televisieverhaal klimaatverandering laat zien alsook de oprukkende positie van klimaatverandering als onderwerp van publieke bezorgdheid. Naast een close reading van de serie, maken we gebruiken van empirische ecokritische methoden zoals uiteengezet door Matthew Schneider-Mayerson, Alexa Weik von Mossner en W.P. Małecki (2020). Zo komen klimaatfictie-verhalen naar voren als culturele teksten die “ondubbelzinnig op één lijn staan met planetaire imperatieven” in een tijdperk van snelle ecologische degradatie en veranderingen in milieu. Als we ons met deze verhalen bezighouden, kunnen we aantonen dat klimatologische schommelingen en veranderende atmosferische omstandigheden geen puur natuurlijke fenomenen zijn, maar sterk afhankelijk zijn van specifieke historische, economische en sociale kaders, en altijd bepaalde affectieve en ideologische standpunten voeden. Het blootleggen van dergelijke afhankelijkheden maakt het mogelijk verschillende verstrengelingen van eco-discoursen, geopolitieke belangen en intersectionele ongelijkheden bloot te leggen, en bemoeilijkt zo het onderscheid tussen natuurrampen en antropogene rampen. Series zoals Als de dijken breken hebben daarom het vermogen om het huidige denken te helpen heroriënteren op de overwegingen van een toekomst, en bieden een productieve blauwdruk voor speculatief denken.