François Halma en zijn boekhandel in Utrecht, Amsterdam en Leeuwarden, 1675-1722 Een bijdrage tot de geschiedenis van de Nederlandse boekhandel ten tijde van de Republiek

Dit micro-historische onderzoek naar de Officina Halmiana werpt licht op de bijzondere positie van François Halma (1653-1722) binnen de Nederlandse boekhandel ten tijde van de Republiek der Verenigde Nederlanden. Zijn onwankelbare missie om stichtelijke en educatieve werken te verspreiden ter bevordering van de christelijke moraal en de Nederlandse taal, bleef consistent ondanks veranderingen van zijn werkplaatsen en persoonlijke tegenslagen. Zijn bedrijfsvoering, vaak onbegrepen door tijdgenoten, balancerend tussen lof en spot, illustreert de complexiteit van zijn karakter en ondernemerschap. Het onderzoek benadrukt zijn vastberadenheid en de impact van zijn werk op de boekgeschiedenis en de culturele geschiedenis van Nederland, en biedt een genuanceerd beeld van de tolerantie binnen de boekhandel van de Republiek.
De studie is verdeeld in vier hoofdstukken. Na een beschrijving van Halma’s leven tot 1675 wanneer hij zelfstandig boekverkoper wordt, volgt een beschrijving van zijn boekhandel per stad van zijn vestiging, namelijk in Utrecht (1675-1699), Amsterdam (1699-1710), en Leeuwarden (1709-1722). Halma’s relatie met het Utrechtse gilde, en later met de Amsterdamse burgemeester Nicolaes Witsen en de erfstadhouder van Friesland Johan Willem Friso waren bepalend voor zijn loopbaan in de respectieve steden, hetgeen uitgebreid wordt beargumenteerd. De studie is voorzien van appendices, zijnde de fondscatalogus van de Officina Halmiana (440 drukwerken), en voorts van de catalogus van drukwerken voor de academie van Utrecht (1059) en die van Franeker (321), waar Halma academiedrukker was, respectievelijk in 1684-1699 en 1701-1711.