Minimally invasive strategies for the surgical treatment of colonic peritonitis

Peritonitis wordt in de meeste gevallen veroorzaakt door een perforatie van het colon, maakt operatief ingrijpen noodzakelijk, en gaat gepaard met een hoog risico op postoperatieve complicaties en mortaliteit. Zowel bij geperforeerde diverticulitis als voor postoperatieve naadlekkage is de laparotomie met resectie en eindstandig colostoma de gouden standaard. In dit proefschrift is de mogelijkheid onderzocht van minder invasieve operatieve strategieën in de hoop hiermee deze complicaties en mortaliteit te reduceren.
Een van deze opties is laparoscopische lavage (spoelen van de buikholte) voor geperforeerde diverticulitis. Ondanks positieve resultaten in eerdere niet-gerandomiseerde studies konden we in deze gerandomiseerde studie geen voordeel aantonen van lavage op het primaire eindpunt van ernstige morbiditeit en mortaliteit. In een deels retrospectieve analyse bleek niet de operatieve strategie (lavage, primaire naad of Hartmann), maar wel een lage preoperatieve APACHE-II score en verrichten van de operatie door een gastro-intestinaal chirurg de postoperatieve mortaliteit te verlagen.
In de meeste studies wordt laparoscopische lavage met open sigmoidresectie vergeleken, waarop we in een systematische review en een cohortstudie de vergelijking hebben gemaakt tussen laparoscopische en open sigmoidresecties. Hieruit blijkt dat laparoscopische sigmoidresectie goed mogelijk is met weinig conversies en reinterventies, minder postoperatieve morbiditeit en kortere opnameduur tegen lagere kosten voor zowel purulente als faecale geperforeerde diverticulitis.
Ook in geval van postoperatieve naadlekkages blijkt laparoscopische reinterventie in plaats van laparotomie een geschikt alternatief met minder IC opnames, reinterventies en mortaliteit en kortere opnameduur. Daarnaast blijkt laparoscopisch vaker een naad-sparende operatie te worden uitgevoerd, terwijl bij laparotomie vaak direct de naad wordt ontmanteld en een stoma wordt aangelegd.