EU-regulering van politieke microtargeting in Nederland: onderzoek faciliteren en negeren

De regulering van politieke microtargeting plaatst wetgevers voor een dilemma. Aan de ene kant zien zij in politieke microtargeting een groot potentieel gevaar voor de democratie dat met wetgeving moet worden ingedamd. Aan de andere kant schuilt deel van het gevaar van politieke microtargeting er juist in dat het niet transparant is, waardoor het onduidelijk blijft hoe en in welke mate politieke microtargeting de democratie precies bedreigt. De Europese wetgever heeft met de Verordening betreffende transparantie en gerichte politieke reclame de eerste poging gewaagd om de schimmige praktijk van politieke microtargeting te reguleren. Dit artikel evalueert de gepastheid van de Verordening in het licht van het bestaande empirische bewijs over de manier waarop politieke microtargeting in Nederland wordt toegepast.