Family crisis intervention

Als een gezin in crisis is, is er hulp nodig. De balans is dan zo verstoord dat een onveilige situatie voor kinderen kan ontstaan. Maar heeft de hulp die deze gezinnen krijgen wel het gewenste resultaat? Channa Al analyseerde 20 evaluatiestudies en toont aan dat intensieve hulpverleningsprogramma’s die beogen uithuisplaatsing van een kind te voorkomen dit primaire doel meestal niet bereiken, maar wel gezinsfunctioneren verbeteren. Ook bleken kenmerken van gezinnen en de hulpverlening belangrijk: de hulp leidde tot minder uithuisplaatsingen bij multiprobleemgezinnen, maar juist tot meer uithuisplaatsingen bij gezinnen waarin kindermishandeling speelde. Het effect was kleiner naarmate de hulpverlener een groter aantal gezinnen tegelijk begeleidde. Al evalueerde daarnaast de Nederlandse crisisinterventie ‘Ambulante Spoedhulp’. Na Ambulante Spoedhulp bleek het gezinsfunctioneren verbeterd: de crisis bleek afgenomen en er werden verbeteringen gevonden op het gebied van veiligheid, opvoedingsstress, gedragsproblemen van kinderen, en ouder-kindinteractie na de hulp. Deze verbeteringen hingen samen met een oplossingsgerichte en netwerkgerichte aanpak, en een goede veiligheids- en situatie-analyse en hulpverleningsrelatie. Al onderzocht ook wat een gezinscrisis is, wat precies het verschil maakt in crisishulp en wat ouders en kinderen zelf vinden van hun situatie, van de hulp en van tijdelijk verblijf buitenshuis van een kind.