Hof 's-Hertogenbosch (nr. 15/00684: Tijdsevenredige berekening premiedeel algemene heffingskorting is geen EU-rechtelijk verboden onderscheid)

Belanghebbende heeft van 1 januari tot en met 21 juni 2013 in Nederland in loondienst gewerkt. Daarna is zij teruggekeerd naar Polen. Belanghebbende heeft ingevolge art. 2.5 Wet IB 2001 gekozen voor toepassing van de regels voor binnenlands belastingplichtigen. Bij het vaststellen van de aanslag IB/PVV 2013 heeft de inspecteur ingevolge art. 2.6a Regeling Wfsv het premiedeel van de algemene heffingskorting tijdsevenredig berekend. In geschil is of deze bepaling een inbreuk maakt op het vrije verkeer van werknemers. Het hof sluit zich aan bij het oordeel van de rechtbank (Rechtbank Zeeland-West-Brabant 2 april 2015, nr. 14/5325, NTFR 2015/1662) dat geen sprake is van ongelijke behandeling, nu belanghebbende dient te worden vergeleken met een inwoner van Nederland die in dezelfde periode als belanghebbende werkzaamheden heeft verricht in Nederland en daarna naar Polen vertrekt. Ook die persoon zou geen recht hebben op het volledige bedrag van de heffingskorting. In hoger beroep stelt belanghebbende dat de Schumacker-doctrine eraan in de weg staat dat het bedrag van het premiedeel van de algemene heffingskorting tijdsevenredig wordt verminderd. Weliswaar verdient belanghebbende haar inkomen geheel of vrijwel uitsluitend in Nederland, maar het hof is van oordeel dat sprake is van een objectief verschil tussen de situatie van een verzekerde voor de volksverzekeringen en die van degene die niet in dat stelsel is verzekerd. Van discriminatie is dan geen sprake. Art. 2.6a Regeling Wfsv maakt in het onderhavige geval geen inbreuk op het vrije verkeer van werknemers. Nederland is niet gehouden om belanghebbende het premiedeel van de algemene heffingskorting integraal toe te kennen.
(Hoger beroep ongegrond.)