Essays on bargaining and strategic communication

Het voorspellen van de uitkomst van onderhandelingen lijkt op het eerste gezicht meer kunst dan wetenschap. Adrián de Groot Ruiz gebruikte speltheorische modellen en experimenten om toch tot wetenschappelijk verantwoorde voorspellingen te komen. Hij vergeleek politieke onderhandelingen in formele situaties met onderhandelingen in informele situaties, zoals zittingen in de Tweede Kamer respectievelijk gesprekken in ‘achterkamertjes’ of ‘het Torentje.’ De belangrijkste experimentele bevinding is dat de partij met de beste uitgangspositie gebaat is bij informele onderhandelingen. Een verklaring hiervoor is dat informele onderhandelingen hem meer ruimte geven om deze uitgangspositie maximaal te benutten. Dit impliceert bijvoorbeeld dat een middenpartij, zoals het CDA, meer gebaat kan zijn bij achterkamertjespolitiek omdat daar de partijen aan de flanken beter tegen elkaar uitgespeeld kunnen worden dan bij onderhandelingen in de Tweede Kamer. Flankpartijen zoals de PVV of de SP, zijn juist weer gebaat bij formele procedures, omdat dit hen garandeert dat hun voorstellen gehoord worden. Ook bestudeerde De Groot Ruiz de invloed van macht op de helderheid van communicatie (Hoeveel informatie wil een persoon geven?). Zijn conclusie is dat helderheid een privilege is waarvoor macht nodig is: mensen met weinig macht willen slechts beperkte informatie prijsgeven, omdat deze informatie tegen hen gebruikt kan worden.