Coordination of national social security in the EU: rules applicable in multiple cross border situations

The coordination of the national social security is one of the crucial fields of cooperation between EU Member States. The coordination is based on the principle of application of one legislation at a time in cases of employment being executed in one or more than one Member State. Persons moving within the EU are thus subject to the social security scheme of only one Member State. The rules aim to guarantee equal treatment and non discrimination by the application of the "lex loci laboris" principle. In 2004 the European legislator concluded modernised social security coordination rules (Regulation EC 883/2004) in order to simplify the current rules. The idea was also to limit the number of specific rules for different categories of professional activities. An Implementing Regulation was concluded in April 2009. In this paper the author explores the (possible) complications related to the new rules. The paper consists of an overview of the rules, of the basic changes and of pending questions. At the end a set of recommendations is formulated meant to contribute to the necessary tailor-made solutions.

De coördinatie van de nationale sociale zekerheidstelsels vormt een cruciaal terrein van samenwerking tussen de lidstaten van de Europese Unie. Die coördinatie is gebaseerd op het uitgangspunt dat slechts één wetgeving van toepassing kan zijn in situaties waarbij in een of meerdere lidstaten gewerkt wordt. EU onderdanen die gebruik maken van het vrij verkeer kunnen zodoende slechts onderworpen zijn aan het sociale zekerheidsstelsel van een lidstaat. De regels dienen de gelijke behandeling te garanderen en discriminatie tegen te gaan door de toepassing van het "lex loci laboris" principe (het werklandbeginsel). De Europese wetgever besloot in 2004 tot een modernisering en vereenvoudiging van de coördinatieregels voor de sociale zekerheid (Verordening EC 883/2004). Achterliggende gedachte was tevens het terugbrengen van het aantal specifieke regels voor verschillende beroepscategorieën. De implementatiewetgeving werd afgerond in april 2009. In dit werkdocument behandelt de auteur enkele (mogelijke) complicaties die kunnen voortvloeien uit de nieuwe regels. De studie geeft een overzicht van de regelgeving, van de belangrijkste veranderingen en van open kwesties. Aan het eind worden aanbevelingen geformuleerd die een bijdrage beogen te zijn voor de noodzakelijke op maat gesneden oplossingen.